Kotor Karadağ

Kotor: Adriyatik’in Orta Çağ Mücevheri

Kotor, sarp falezlerin denizle buluştuğu, UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde yer alan bir tarih ve doğa harikasıdır. Şehrin surları içine girdiğiniz an, 21. yüzyılı kapıda bırakıp Venedik aslanlarının koruduğu bir masal dünyasına adım atarsınız.

Görülmesi Gereken Yerler ve Deneyimler

• Old Town (Stari Grad): Kotor’un kalbi burasıdır. Labirent gibi dar sokaklarda kaybolmak, karşınıza çıkan barok sarayları ve orta çağdan kalma taş binaları fotoğraflamak başlı başına bir aktivitedir. Şehrin üç ana kapısı vardır; en meşhuru ise 1555 yapımı Deniz Kapısı'dır.
• St. Tryphon Katedrali: 1166 yılında inşa edilen bu katedral, şehrin sembollerinden biridir ve Romanesk mimarinin Balkanlar'daki en güzel örneklerindendir.
• Kotor Surları ve San Giovanni Kalesi: Eğer kondisyonunuza güveniyorsanız, yaklaşık 1350 basamağı tırmanarak kaleye çıkmalısınız. Yukarıdan göreceğiniz Boka Körfezi manzarası, yorgunluğunuzu anında unutturacak türden.
• Kedi Müzesi ve Sokak Kedileri: Kotor bir "kediler şehri" olarak bilinir. Şehrin maskotu olan kediler için bir müze bile var! Onları her meydanda, her pencere kenarında görebilirsiniz; fotoğraflarınıza harika birer modellik yapacaklardır.

Kotor’da Fotoğrafçılık Tüyosu

En iyi kareleri yakalamak için sabahın çok erken saatlerini (saat 07:00-08:00 arası) tercih edin. Cruise gemileri limana yanaşıp binlerce turist sokaklara dökülmeden önce, taş sokakların o ıslak ve sessiz dokusunu çekmek paha biçilemez.

Cekergezer Notu: "Yağmur, Park ve 5 Lira Krizi"

Kotor’un o meşhur yaz kalabalığından eser yoktu; kışın şehre gelmenin en büyük ödülü, kapı önünde 'elini kolunu sallayarak' park yeri bulabilmekmiş. Ama Karadağ’ın kışı biraz serttir, Kotor’un o dik dağlarından süzülen yağmur bir anda tepenize iner. Ben de o ıslak telaşın içinde, deklanşöre mi basayım, saçımı mı koruyayım derken park görevlisiyle ufak bir 'kur farkı' krizi yaşadım.

Elimi cebime attım, o metalik soğukluğu hissettim ve görevliye demir 5 Euro uzattığımı sanarak bizim emektar 5 Türk Lirası’nı gururla takdim ettim. Adam paraya baktı, bana baktı, sonra tekrar paraya baktı... Tabii o an fark ettim ki, Kotor’un orta yerinde 'yerli ve milli' paramızla ödeme yapmaya çalışıyorum!

İngilizce, Karadağca ve bolca el kol hareketiyle orta yolu bir şekilde bulduk. Siz siz olun, cebinizdeki bozuklukları karıştırmayın; yoksa benim gibi yağmurun altında park görevlisine Türk ekonomisini anlatırken bulabilirsiniz kendinizi!