Gitmeye Yüzümüz Olsun

Gitmeye Yüzümüz Olsun

Kimi yaşarken ölüyor hayatımızda kimi ölüp de yaşıyor! Her zaman sende var olacağını; onda var kalacağını düşündüklerin… Sahi, neredeler onlar şimdi ya da sen neresindesin o hayatların? Kaç yaşayanı gömdün içinin derinliklerine ve kaç kişiyi yaşattın içinde...
Kadın Dediğin…

Kadın Dediğin…

“Kadın dediğin…” diye başlayan cümleler vardır ya hani, ben pek haz etmem o cümlelerden. Bir kalıba sığdırılamaz ki kadın dediğin. Her kalıp sığ kalır çünkü kadının derinliğine. O yüzden “Kadın dediğin…” kısımların bir adım ötesine geçmek lazım...
Beni Hiç Anlamıyorsun!

Beni Hiç Anlamıyorsun!

“Beni hiç anlamıyorsun!” dedi. Sanki ben hiç iğreti olmamışım, yerim sandığım yerde eğreti durmamışım gibi. Ben hiç ağız dolusu küfretmek varken sadece yutkunmakla yetinmemişim gibi. Kabuğuma çekilmemişim; etrafıma duvarlar örmemişim gibi. Avazım çıktığı kadar...
Odalar Ve Aynalar

Odalar Ve Aynalar

Ne denli güçlü olursa olsun; her insanın aynalarını kırdığı karanlık bir odası vardır, içinde bir yerlerde! Kimi zaman kaçtığı kimi zaman da sığındığı… Saklandığında onu kimseler bulamasın diye adresini gizlide tuttuğu… Kimse duymasın bağırdığını! Kimse görmesin...
Bi’ Kahve?

Bi’ Kahve?

Ben bi’ kahve yapayım da öyle başlayalım… Üç seferde alınır kahve cezveden! İlki köpüğü, ikincisi lezzeti, üçüncüsü sohbeti için. İyidir benim elimin ayarı. Köpüğü de lezzeti de şaşmaz. Peki ya sohbeti? “Yalnızlığı sever kahve!” derler ama bence en çok...

Pin It on Pinterest